17-11-08

Halle-***-luja

 

bon, de korte samenvatting van het drama met het peterschap:

zoals gezegd zijnde had broer de zondag geweigerd, met excuus dat het een gezamenlijke beslissing was (my ass), ik heb een uur gejankt, heb er daarna mijn lessen uit getrokken en besloten dat hij dus kon doodvallen (liefst zij eerst).

De daaropvolgende donderdag kreeg ik telefoon van hem. Eerst op gsm. Niet opgenomen (had nog niet beslist hoe ik het ging spelen: de stille koele gekwetsheid, de onverschillige, de boze,...), waarop broer dadelijk op de vaste lijn belde en ik dus niet anders kon dan telefoon aannemen toen Laird hem doorgaf (oh Brutus). Broer klonk heel op zijn hoede als om mijn mood te peilen (and right he was!) en ik speelde maar mezelf bij gebrek aan planning.

Het kwam erop neer dat de DG tegen broer had gezegd dat ik aan tafel (jaja, echte kleuterdiscussies van 'he said she said') zou gezegd hebben dat zij zich niet te moeien heeft in peter-meter-discussie en dat zij er volledig buiten staat, dat alles gepaard met veel agressiviteit van mijn kant.

Nu moet ik eerlijk zijn en de DG wel punten geven voor mensenkennis want dat was exact wat ik dàcht, maar helemaal niet wat er uit mijn mond is gekomen.

Broer besefte dus wel dat dit mijn stijl precies niet was, ze hebben heel de zondag ruzie gemaakt ( de DG voelde zich uitgesloten door mij, boehoehoe) en de rest van de week, tot broer blijkbaar toch ballen aan zijn lijf heeft gekweekt en de knoop heeft doorgehakt en dus toch graag peter wilde worden.

Hoewel ik mezelf had voorgenomen dat ik nog liever zou doodvallen dan te aanvaarden, besefte ik dat ik moeilijk anders kon reageren ten opzichte van zo'n zoenoffer. Plooien gladgestreken etc etc.

Ik heb een donkerblauw vermoeden dat Broer gewoon erge schrik had van mijn vader's toorn dat zich uit in stil misprijzen, maar soit.

Dramz voorbij, hoewel de DG nu èèèèèèèèècht wel heeft afgedaan bij mij, terecht dat dat mens zich 'uitgesloten voelt'! Ik probeer al 15 jaar een bepaalde connectie met dat mens te maken en gesprekjes aan te knopen en krijg er alleen hautaine opmerkingen voor terug (ach ja, want ik ben maar een huppeltrut die rechten heeft gedaan en vroeger graag op stap ging en veel vriendjes/vrienden had en madam is dokter met een reeks onderscheidingen)

(breath in breath out, out with anger, in with love,....)

Dus voila, ik heb me de laatste weken dan maar vrolijk geconcentreerd op het niet overgeven en de voorbije anderhalve week op het besef dat ik me daar precies niet meer zo erg op moest concentreren en het ergste van de misselijkheid precies weg is!

Halle-fucking-luja!! (en ja, ik weet dat ik iets aan mijn taalgebruik zal moeten doen als de kinderen er zijn, zelfs nu al, want ze kunnen al horen volgens mijn zwangerschapskalender) Morgen.... ^^

Conclusie: ik heb weer energie om me te ergeren aan situaties en mensen en om te bloggen.

yeaaaahh!

16:22 Gepost door Calypso in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

welkom terug dan schoonheid..... de boodschap is nu genieten en niet ergeren ok ! Hoe is het trouwens met de duo-activiteit ? En met de kinderkamer ??? of is dat jou probleemniet ?

Gepost door: jan | 24-11-08

De commentaren zijn gesloten.