24-10-08

GOAN the Sequel

 

And guess who came crawling back..... *smirk*

19:04 Gepost door Calypso in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-10-08

Goan

 

Locatie: zaterdagavond, verjaardagsdineertje voor mijn vader, Laird en ikzelf (idd, tons of libras in de familie)

Aanwezig: bovengenoemde feestvarkens, mama, Tante, broer en de Doorzichtig Gerokte (aka Morticia, aka bitch from hell, aka mijn broer zijn vriendin).

Mood: redelijk bitchy vanaf het begin (uitsluitend komende van de Doorzichtig Gerokte en gericht op oa mij, het medisch personeel van de VUB, mijn nicht haar vriendje etc...)

Eerste afbrekende tirade kwam al voor 10 minuten na aankomst, toen uitkwam dat ik als gynaecologe een zekere Dokter L heb die volgens de DG (die zelfs een rood hoofd kreeg van zich erin op te jagen) incompetent, slecht, niet capabel en nog meer van dat was. Waarna er naar aloude gewoonte een hele litanie kwam over het UZ Jette, nochtans de plaats waar zij ook haar geneeskunde gedaan heeft en haar diploma behaald.

Maar bon, volgens de DG trekt de VUB op niets, kan je er geen faam maken in academisch onderzoek en betalen ze slecht dus blijven er volgens haar enkel de slechte elementen over. (met zijzelf, broer en mijn vader in de ruimte die allen hun geneeskunde aan de VUB/ULB hebben gedaan, moet je weten....)

Laird en ik lieten deze tirade, die we al minstens 10 keer gehoord hebben, rustig paseren, terwijl we haar eigenlijk negeerden.

Tante bleek hier echter nogal van geschrokken zoals ze me later vertelde, omdat ze vond dat DG mijn vertrouwen in de personen aan wie ik mijn zwangerschap en bevalling toevertrouw, niet zo mocht ondermijnen.

Ok, toegegeven, ze heeft een punt. Maar dat zou enkel gelden zou ik mij iets aantrekken van DG's galspuwerij op alle andere vrouwelijke dokters die op de wereld rondlopen.

Not, dus.

Eerste hindernis genomen, op naar de rest van het gezellig samenzijn.

Begint DG aan tafel met een gemeen glimlachje te steuken over wat we gaan doen met mijn schoonmoeder's eis om meter te worden.

Ik draai rond de pot, geef haar geen antwoord en stuur haar met een kluitje in het riet, tot ik mijn moeder doodleuk tegen Tante hoor verkondigen dat beide broers peter zullen worden.

DAT WAS EEN STAATSGEHEIM! (note to self: mijn moeder NOOIT meer een geheim toevertrouwen)

Soit, ik weiger op het onderwerp in te gaan, tot DG mij venijnig aankijkt en slist dat ik mijn peter beter buiten de familie zoek want dat 'ZIJ' niet geïnteresseerd zijn.

"Ik vraag het ook niet aan JULLIE," antwoord ik poeslief, "maar aan MIJN broer."

"Uw broer luistet toch altijd naar wat ik zeg en IK wil het niet." verkondigde Her Bitchyness dan maar doodleuk en met een zelfvoldane grijns, terwijl ze haar arm rond broer's schouder sloeg.

Broer in kwestie zat ondertussen als een geslagen hond de situatie te ondergaan en trok zijn mond niet open. (daar moet je 40 jaar oud voor geworden zijn...)

Zeggen dat ik nogal geshockeerd was, is een understatement....

Ik heb de DG dus maar de rest van de avond straal genegeerd en na een slapeloze nacht waarin mezelf voor vorte vis heb uitgemaakt omdat ik zo beleefd tegen DG ben gebleven, besloot ik gisteren broer dan maar op te bellen om hem te vragen hoe het nu zat.

Enkel naar hem bellen om mij te overtuigen dat de DG me aan het opjutten was en dat mijn broer zich niet door haar liet manipuleren tot het afwijzen van zijn zuster.

En wat is zijn antwoord op de vraag 'wil je peter van één van mijn kindjes zijn? wil jij er voor mijn kinderen zijn als Laird en ik naar de eeuwige jachtvelden gaan? jij mijn enige broer'???

'Nee'.

Een doodleuke 'neen'.

Gevolgd door 'het is een gezamenlijk beslissing die we genomen hebben en je weet: DG en baby's dat ligt nogal moeilijk'.

Ik heb het gesprek nogal snel afgerond, broer leek zich van geen kwaad bewust, en toen kwamen uiteraard de waterlanders.

Het meisje in me dat al heel haar leven naar haar grote broer had opgekeken huilde voor het verlies van hun band, huilde om wat ze al langer wist, namelijk dat DG haar broer zo heeft gebrainwashed dat zijn familie niet meer voor hem telt, huilde omdat ze besefte dat ze helemaal geen betekenis in haar grote broer's leven heeft en hij blijkbaar geen gevoelens meer voor haar koestert.

Maar wat begon toen broer toeliet dat de Doorzichtig Gerokte op mijn trouwfeest verscheen in een zwarte doorzichtige jurk (hence the nick), het onbegrip over zijn afstandelijkheid, het goepraten van zijn gedrag, is gisteren dan ook geëindigd.

Mijn spreekwoordelijke emmer mag dan wat het mijn broer betreft nog zo groot zijn als het spaarbekken van Nieuwpoort, toch geraakt die ook soms vol.

Ik ben het beu, ik heb hem niet nodig. Voor iemand die zo weinig consideratie heeft voor zijn familie, zwijgend toelaat dat DG zijn ouders beledigt in volle restaurant, zijn zuster voor 300 man beledigt op haar trouw en hem verplicht te weigeren een peterschap te aanvaarden (en dan vernoem ik nog niet de miljarden steken die DG al 15 jaar bij elke ontmoeting tot me richt), wel: voor zo iemand doe ik geen moeite meer.

Ik heb een prachtige familie, een pracht van een man, schatten van ouders, tantes, nichten en neven, en ik kon me geen betere schoonfamilie wensen, ja, zelfs mèt mijn schoonmoeder erbij ;-) (die eigenlijk enkel ivm onze trouw irritant was).

En binnen een halfjaar heb ik mijn eigen gezinnetje inclusief Beer en alles erop en eraan.

Ze mogen mekaar hebben Broer en DG, ze zijn mekaar blijkbaar waard. Ik hoop dat als hij later de balans van zijn leven maakt, hij op deze voorbije paar jaren zal terugkijken en zal zien dat hij iedereen die om hem gaf van zich vervreemd heeft, tot die mensen het hebben opgegeven naar hem uit te reiken en hem uiteindelijk maar hebben laten meesleuren door de kolkende stroom jaloezie en egoïsme van de DG...

Dus sluit ik af met de gevleugelde woorden:

DG en broer: goan.....

Goan fuck yourself

15:02 Gepost door Calypso in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: familie |  Facebook |

08-10-08

Trainen op Tetris

 

Ik blog precies iets minder de laatste paar weken en denk er de oorzaak (oorzaken) van te hebben gevonden.

Ten eerste is de zin om vrolijk te vertellen iets of wat afwezig wanneer men de hele dag door misselijk is en zijn best doet niet over te geven.

Ten tweede was ik de voorbije twee weken nogal druk in de weer om eindelijk het record van Jan, Hans en Laird te verbreken op Facebook in het spel BowlingBuddies.

It miserably failed. Ik wijt het aan linkshandig zijn, die spelletjes zijn altijd gecreëerd voor en door rechtshandigen. (ja, I know, zielig excuus, tant pis).

Daarom dat ik vrolijk was beginnen tetrissen op Facebook, iets wat ik wèl in de hand heb, in tegenstelling tot het vallen van digitale kegels waar er altijd ééntje van blijft rechtstaan.

Tetris was leuk, ik nodigde dan ook enthousiast de drie bovenvermelde manspersonen uit om mee te spelen in dit eerlijk en objectief spel...

Om het 24 uur later te betreuren nadat Hans en Laird mijn Personal Best's al hadden verpulverd en me met een paar duizenden lichtjaren waren voorbijgestoken in de ranking.

Grmbl

Dus nu mag ik trainen op Tetris. Tof zeg.

Trainen op Tetris doet me trouwens denken aan bevriend koppel van ons dat, toen we nog allemaal gezellig samen op kot zaten, zwaar aan het tetrissen zat.

Zij kon uuuuuuren spelen om de highscore op haar naam te zetten en concentreerde zich hierbij zo hard, dat ze ervan begon te kwijlen.

Echt waar.

Haar speekselklieren draaiden overtime op de spannende momenten, met alle grappige gevolgen vandien. (en de grappen over kortsluiting in haar klavier)

Haar grote frustratie was dat ze af en toe wel de computer moest verlaten om naar een verplichte les te gaan, en dat haar vriendje telkens opnieuw van haar afwezigheid profiteerde om de highscore weer lekker op zijn naam te zetten.

We hoorden haar tot drie deuren verder schreeuwen wanneer ze dat ontdekte.

Ach, de vreugde die Tetris ons allen brengt....

decoration

16:51 Gepost door Calypso in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-10-08

The Block Hoegaarden

De winnaar van de wedstrijd "Wie hàààààt ik deze week?" is geworden (trompetgeschal):

Sandra van The Block op VT4 (winnares met grote onderscheiding)

Eigenlijk was ze ook vorige week de fiere winnares van deze wedstrijd.

Ik kijk elk jaar wel graag naar The Block, vooral vorig jaar toen mijn schoonbroer en schoonzus met hun immo-kantoor één van de appartement mochten verkopen in Oostende.

En dit jaar is het in Hoegaarden dat het hele gebeuren zich afspeelt en Hoegaarden ligt op spuwafstand van ons, dus weer een reden om te zien wat er gebeurt.

Elk seizoen zit er wel een lastigaard of twee tussen (remember Bruno vorig jaar, hoewel zijn appartement écht wel het mooiste was), maar dit jaar hebben de mensen van de casting echt wel hun best gedaan.

Het gemanipuleer van de spelregels om te zorgen dat het Antwerpse koppel Mike en Sandra in de Blok terechtkwam om er te blijven was niet van de poes, maar tot daar aan toe: controverse scoort beter dan de twee lievekes die Stijn en Astrid waren.

Het trailertrash-gehalte van Mike en Sandra ligt redelijk hoog, eigenlijk zelfs omgekeerd evenredig met hun IQ.

But again: tot daar aan toe!

Maar waar ik het volledig van zou krijjjjjjjjjjjgen is dat valsspelen! Ik hoop dat die Mike en Sandra geen kinderen hebben want ocharme de waarden die die schaapjes zouden meekrijgen!

Nadat ze het nodig vonden als twee kleuters de camera van een ander koppel te pikken bij een vorige wedstrijd, heeft het productieteam van The Block 'waterdichte' spelregels gemaakt voor het afvalspel dat gisteren werd uitgezonden.

Zo mochten de stortkokers niet weggehaald worden, niet toegespoten worden (pecht hè, Mike!), etc etc.

Duidelijke regel was ook dat er geen puin mocht verstopt worden voor de andere ploeg, en wat bedisselt die trees van een Sandra: tócht afval verstoppen!

En dan nog fier zijn op winnen met gefoetel! Die uitdrukking op haar smoel!

GRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR, zuivere agressie voel ik dan!

Dat is het soort mensen dat ik altijd gehaat heb en altijd zal blijven haten. Mensen zonder eergevoel, zonder gevoel voor fairplay, zonder normen en waarden behalve 'ik, ik, ik'.

Dus bij deze, beste productiemensen van The Block: ik hoop dat jullie een dergelijk gebrek aan respect voor spelregels en fairplay zullen straffen en niet meer zullen toelaten in de toekomst!

Het enige dreigement dat ik kan uiten is dat ik anders niet meer zal kijken, maar daar trekt niemand zich uiteraard een bal van aan, hehe.

Dus doe het dan alsjeblieft gewoon voor mij omdat ik al genoeg last heb van maagzuur zonder dat ik Sandra's vergenoegde smoel moet zien.

 

 

17:51 Gepost door Calypso in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |